ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Η τύχη βοηθά τους τολμηρούς. - Βιργίλιος -
ΒΑΒΥΛΩΝΑ, ΠΕΡΣΙΑ. Ιούνιος 323 π.Χ.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, ΑΙΓΥΠΤΟΣ. 40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ.
Ο κόσμος μας ξεθώριασε. Καταστράφηκε από τους πολέμους.
Είμαι ο φύλακας της σωρού του.
Φυλάσσεται εδώ σύμφωνα με τα αιγυπτιακά έθιμα.
Τον διαδέχτηκα σαν Φαραώ και βασίλεψα 40 χρόνια.
Είμαι ο νικητής. Αλλά αυτό δεν έχει πια σημασία.
Κανείς πια δεν θυμάται την μεγάλη μάχη στα Γαυγάμηλα.
Στα βουνά του Χίντου Κους, όταν...
διαλύσαμε έναν στρατό εκατό χιλιάδων ανδρών και τους κυνηγήσαμε ως την Ινδία.
Ήταν ένας Θεός, Κάδμε. Ή τουλάχιστον ότι πιο θεϊκό έχω δει.
Τον αποκαλούσαν τύραννο, αλλά εγώ γελούσα. Κανένας τύραννος δεν πρόσφερε τόσα..
τόσα πολλά. Τι να γνωρίζουν για τον κόσμο αυτά τα σχολιαρόπαιδα.
Πρέπει να είσαι ισχυρός για να κυβερνήσεις.
Ο Αλέξανδρος ήταν κάτι παραπάνω. Σαν τον Προμηθέα, φίλος του ανθρώπου.
Άλλαξε τον κόσμο. Πριν από αυτόν υπήρχαν φυλές.
Μετά από αυτόν... όλα ήταν πλέον εφικτά.
Ολόκληρος ο κόσμος μπορούσε να κυβερνηθεί
από έναν μόνο βασιλέα και να γίνει καλύτερος.
Μέχρι τα 18 του, ο Αλέξανδρος ζούσε σε μια αυτοκρατορία,
όχι της γης ή του χρυσού αλλά του πνεύματος.
Ο Ελληνικός πολιτισμός ανοιγόταν στον κόσμο.
Πως να το περιγραψω. Πως είναι να'σαι νέος και να ονειρεύεσαι. Μεγάλα όνειρα.
Πίστευες ότι όποτε ο Αλέξανδρος σε κοίταζε στα μάτια μπορούσες να καταφέρεις τα πάντα
Οτιδήποτε! Με αυτόν δίπλα μας...
και υπό το φως του Απόλλωνα ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας.
Πραγματικά, γνώρισα πολλούς σπουδαίους άνδρες στην ζωή μου, αλλά μόνο έναν κολοσσό.
Μόνο τώρα που γέρασα κατάφερα να καταλάβω ότι ήταν μία δύναμη της φύσης.
Ή μήπως δεν το κατάφερα. Υπήρξε πραγματικά ένας άντρας όπως ο Αλέξανδρος;
Φυσικά όχι! Τον θεοποιήσαμε. Τον κάναμε καλύτερο απ'ότι ήταν.
Άνθρωποι. Όλοι φτάνουν ψηλά και πέφτουν. Φτάνουν ψηλά και μετά πέφτουν.
Στα ανατολικά, η Περσική αυτοκρατορία κυβερνούσε όλον σχεδόν τον γνωστό κόσμο.
Δυτικά, όλες οι κάποτε σπουδαίες ελληνικές πόλεις-κράτη,
Θήβα, Αθήνα, η Σπάρτη παρήκμασαν λόγω της περηφάνειας τους.
Εκατό χρόνια τώρα, οι Πέρσες δωροδοκούσαν τους Έλληνες για να πολεμούν ως μισθοφόροι τους
Αλλά ήταν ο Φίλιππος ο Μονόφθαλμος, που τα άλλαξε αυτά.
Ένωσε τις φυλές αμόρφωτων βοσκών από τα βουνά και τις πεδιάδες.
Με το αίμα του έφτιαξε έναν επαγγελματικό στρατό και έκανε
τους πανούργους 'Ελληνες να τον προσκυνήσουν.
Έπειτα έστρεψε το βλέμμα του προς την Περσία.
Λένε ότι ακόμα και ο ίδιος ο βασιλιάς Δαρείος,
καθήμενος στον θρόνο του στην Βαβυλώνα, φοβόταν τον Φίλιππο.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες πολέμου γεννήθηκε ο Αλέξανδρος, στην Πέλλα.
ΠΕΛΛΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Λέγεται ότι η μητέρα του, η βασίλισσα Ολυμπιάδα, ήταν μάγισσα.
Κάποιοι έλεγαν ότι ο Αλέξανδρος ήταν γιος του Διονύσου, άλλοι του Δία.
Πραγματικά όμως, δεν υπήρχε άνθρωπος στην Μακεδονία,
που όταν έβλεπε πατέρα και γιο, δίπλα δίπλα, να μην αναρωτιέται.
Η γλώσσα της είναι φωτιά.
Το δέρμα της είναι νερό. Η γλώσσα της είναι φωτιά.
Είναι φίλη σου. Πιάσ'το.
Αν διστάσεις, θα σε δαγκώσει. Πάντα να το θυμάσαι αυτό.
Να μην διστάζεις ποτέ.
Σαν τους ανθρώπους είναι. Για χρόνια τους αγαπάς, τους ταΐζεις, τους γαλουχείς,
αλλά μπορεί να στραφούν εναντίον σου.
Λένε εμένα βάρβαρη, αλλά ο Φίλιππος περιγελά τον Διόνυσο κάθε βράδυ.
Οι γυναίκες είναι οι μόνες, που γνωρίζουν τον Διόνυσο.
Μικρέ μου Αχιλλέα.
Μείνε από κάτω Αλέξανδρε. Κάτω.
Τι θέλεις; Όχι εδώ!
Σ'αρέσει σκύλα; Πες το στον βασιλιά σου.
Βασιλιά τίνος; Γιδοβοσκέ!
Εγώ έχω αίμα του Αχιλλεά, βασιλικό αίμα.
- Βαρβάρικο αίμα κυλά στις φλέβες μου. - Δεν είσαι τίποτα παρά ένας μεθυσμένος βλάκας.
Νομίζεις ότι ο κόσμος σε σέβεται;
Νομίζεις ότι δεν ξέρουν για τα μπάσταρδά σου;
Καταραμένη μάγισσα, κρατάς εδώ μέσα τα φίδια σου.
Σου είπα να μην το κάνεις! Σου το είπα!
- Υπάκουσε με! - Δεν θα το κάνω.
Υπάκουσε με αλλιώς θα σε σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια.
Όχι.
Όχι, σταμάτα. Μαμά!
- Υπάκουσε με! - Μεγαλειότατε, μη!
Ποτέ δεν θα γίνω δική σου. Ποτέ!
Στην μήτρα μου έφερα τον εκδικητή μου.
8 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
Σε αυτόν τον κόσμο που μεγάλωσε, πιστεύω ότι στην φιλία
βρήκε ο Αλέξανδρος την πνευματική του υγεία.
Πολεμήστε! Για να είστε προετοιμασμένοι να πολεμήσετε τις βόρειες βάρβαρες φυλές.
Η ανδρεία δεν βρίσκεται στην κοιλιά σου Γράκχε!
Βρίσκεται στην καρδιά του άνδρα. Μόνο αυτός που μάχεται συνεχώς,
είναι αυτός που θα επιβιώσει ως το ξημέρωμα,
και θα απολαύσει μια ωραία σούπα, Κάσσανδρε μετά από μια κουραστική πεζοπορία.
Έλα Αλέξανδρε. Θες να σε σέβονται σαν βασιλιά λόγω του πατέρα σου;
Στον πόλεμο πρέπει ο ίδιος να κάνεις, αυτό που απαιτείς από τους άντρες σου.
Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Εντάξει, τέρμα.
Μπράβο Ηφαιστίωνα. Ωραία πάλη. Για αυτό μίλαγα!
Και εσύ καλά πάλεψες, αλλά έχασες.
Συγχαρείτε ο ένας τον άλλο. Άντε λοιπόν!
Ήθελες να σε αφήσω να κερδίσεις Αλέξανδρε;
Αν και κατώτερη φυλή, οι Πέρσες ελέγχουν τα 4/5 του γνωστού κόσμου.
Αλλά είναι πιθανό η πηγή του Νείλου να βρίσκεται σ'αυτά τα μακρινά βουνά;
Αν ισχύει αυτό, τότε ένας έμπερος πλοηγός θα μπορούσε να βρει τον δρόμο του.
Από εδώ, κατεβαίνει το ποτάμι ανατολικά ως τις μεγάλες πεδιάδες της Ινδίας,
φτάνει στον ανατολικό ωκεανό, στο τέλος του κόσμου,
και από εδώ μπαίνει στον Νείλο, ανεβαίνει στην Αίγυπτο
Διαπλέει την Μέση Θάλασσα και φτάνει σπίτι. Στην Ελλάδα.
Αν αυτοί οι ανόητοι κοίταζαν την θέση μας στον χάρτη,
η Ελλάδα θα κυριαρχούσε στον κόσμο!
Γιατί Δάσκαλε αναφέρεις αυτές τις χώρες σαν μύθους;
Η Ινδία. Εκεί ταξίδεψαν ο Ηρακλής και ο Διόνυσος.
Όλοι αυτοί που πήγαν ανατολικά, ο Θησέας, Ιάσονας, Αχιλλέας. Ήταν νικητές!
Οι ιστορίες περνάνε από γενιά σε γενιά, γιατί;
- Μήπως γιατί περιέχουν αλήθειες; - Αληθινές οι ιστορίες με Αμαζόνες;
Όχι Αλέξανδρε. Μόνο οι αμόρφωτοι τις πιστεύουν. Όπως πιστεύουν σχεδόν οτιδήποτε.
Εμείς είμαστε εδώ για να μορφωθούμε, ενάντια σε τέτοια ανόητα πάθη.
Αφού είμαστε ανώτεροι των Περσών, όπως λες...
...γιατί δεν τους εξουσιάζουμε;
Πάντα ήταν το όνειρο μας να πάμε στην ανατολή.
Η Ανατολή έχει τον τρόπο της να καταπίνει τους άντρες και τα όνειρά τους.
Δάσκαλε;
Δάσκαλε, δάσκαλε;
Γιατί οι Πέρσες είναι τόσο άγριοι;
Αυτό δεν έχει σχέση με το σημερινό μας μάθημα Νέαρχε,
αλλά αληθεύει ότι οι ανατολικές φυλές φημίζονται για την βαρβαρότητά τους
και την υποδούλωση στις αισθήσεις τους. Παν Μέτρον Άριστον.
Γι'αυτό εμείς οι Έλληνες είμαστε ανώτεροι. Χαλιναγωγούμε τις αισθήσεις μας.
Και ο Αχιλλέας στην Τροία, δάσκαλε; Δεν ήταν υπερβολικός;
Ο Αχιλλέας είχε έλλειψη αυτοέλεγχου. Επηρέαζε τόσο πολύ τους άντρες,
που όταν αποσύρθηκε από την μάχη, για να θρηνήσει τον νεκρό εραστή του, Πάτροκλο
διακινδύνεψε ολόκληρο το στράτευμα. Ήταν ένας βαθύτατα εγωιστής άνδρας.
Νομίζετε ότι η αγάπη μεταξύ Αχιλλέα και Πάτροκλου ήταν διεφθαρμένη;
Όταν οι άνδρες συναναστρέφονται από πόθο, παραδίνονται στα πάθη τους.
Και αυτό δεν βοηθά καθόλου στην πνευματική μας τελειοποίηση.
Όπως και καμία υπερβολή Κάσσανδρε. Η ζήλεια για παράδειγμα.
Αλλά όταν οι άντρες συναναστρέφονται, και ανταλλάσουν γνώση και αρετή,
αυτό είναι αγνό και ιδανικό.
Όταν ανταγωνίζονται για να αναδείξουν το Τέλειο που κρύβουν μέσα τους,
αυτή είναι η αγάπη μεταξύ ανδρών, που μπορεί να χτίσει ένα κράτος και να μας εξυψώσει.
Ο Φίλιππος έφερε τον Αριστοτέλη από την Αθήνα, για να μορφώσει τον λαό μας.
Είχε γίνει πιο φιλόδοξος και σχεδίαζε να εισβάλλει στην Περσία.
Αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς Κλείτε;
Επέστρεψε στην οικογένεια σου. Κανείς δεν μπορεί να ιππεύσει αυτό το κτήνος, μεγαλειότατε.
- Το έχουν κακομεταχειριστεί πολύ. - Βασιλιά μου, είναι δυναμικό άλογο.
Πολύ δυναμικό και αντάξιο του Φίλιππου του Μακεδόνα.
Για 3 τάλαντα δεν έχω περιθώριο κέρδους, αλλά είμαι πρόθυμος να...
Δεν χρειάζομαι άλλο κτήνος. Έχω ήδη μια γυναίκα.
Φαίνομαι τόσο γερασμένη;
Πολύ νευρικό, δεν κάνει για μάχη. Πουλήστε το κρέας.
Αγόρασε το για μένα πατέρα. Εγώ θα το ιππεύσω.
Και αν δεν μπορέσεις;
- Θα σε πληρώσω εγώ. - Με τι; Θα μου τραγουδήσεις; Θα σε πληρώσω!
Σου λέω ότι το άλογο δεν ιππεύεται. Έχει χάσει τα μυαλά του.
Μπορεί να ιππευθεί. Από μένα.
Αν το δαμάσεις, θα στο αγοράσω.
Στην μισή τιμή.
Το άλογο θα τον σκοτώσει Φίλιππε.
Αλήθεια; Ίσως τελικά να μην καταλήξει μουσικός.
- Το παιδί δεν είναι ικανό. Θα τραυματιστεί. - Ασ'τον να το καταλάβει μόνος του.
Δεν σ'αρέσει η σκιά σου, έτσι δεν είναι;
Φοβάσαι ότι έρχονται να σε πάρουν σκοτεινά πνεύματα.
Είναι κόλπο του Απόλλωνα. Είναι ο θεός του Ήλιου.
Θα σου δείξω πως να τον ξεγελάσεις. Εσύ και εγώ μαζί.
Βουκεφάλα θα σε ονομάσω.
Δυνατός και πεισματάρης.
Βουκεφάλας και Αλέξανδρος.
Πάμε τώρα, να τρέξουμε μαζί.
Απίστευτο. Άτταλε, Κλείτε ο Δίας είναι μαζί του. Το δάμασε!
Τώρα Βουκεφάλα, δειξ'τους!
Ο γιος μου. Γιος μου!
- Θυμάσαι τον Αχιλλέα; - Είναι ο αγαπημένος μου.
Γιατί;
Γιατί αγαπούσε τον Πάτροκλο και εκδικήθηκε τον θάνατο του. Θυμάσαι το ρητό του;
Ζήσε ένδοξα και πέθανε νέος.
- Δεν είχε και άλλη επιλογή. - Και βέβαια είχε.
Μπορούσε να ζήσει πολλά χρόνια, αλλά χωρίς να δοξαστεί.
Ονειρεύεσαι την δόξα Αλέξανδρε. Σε πιέζει η μάνα σου.
Αλλά δεν υπάρχει δόξα χωρίς πόνο. Δεν θα σου το επιτρέψω να το υποστείς.
Θέλω να ζωγραφίσουν και εμένα σε τέτοιους τοίχους.
Ο Προμηθέας είχε το μυστικό της φωτιάς και το έδωσε στους ανθρώπους.
Αυτό εξαγρίωσε τόσο τον Δία, που έδεσε τον Προμηθέα στον Καύκασο
και κάθε μέρα ένα αετός έτρωγε το συκώτι του.
Κάθε βράδυ, το συκώτι αναγεννιόταν, ώστε να φαγωθεί πάλι την επομένη.
Απαίσια μοίρα.
Γιατί;
Άγνωστες οι βουλές των Θεών. Τέλοσπάντων.
Ο Οιδίποδας. Έβγαλε τα μάτια του,
όταν έμαθε ότι σκότωσε τον πατέρα του και παντρεύτηκε την μάνα του.
Η γνώση άργησε να έρθει.
Η Μήδεια. Έσφαξε τα παιδιά της για να εκδικηθεί τον Ιάσονα,
επειδή την παράτησε για μια νεώτερη γυναίκα.
Η μητέρα μου δεν θα με έβλαπτε ποτέ.
Δύσκολα θα ξεφύγεις από την μάνα σου Αλέξανδρε.
Στην ζωή σου, να προσέχεις τις γυναίκες.
Είναι πολύ πιο επικίνδυνες απ'τους άντρες.
Ο Ηρακλής. Αν και εκπλήρωσε τους 12 άθλους,
τιμωρήθηκε με τρέλλα και έσφαξε τα τρία παιδιά του.
Δύσμοιρε Ηρακλή...
Μέγιστε Ηρακλή!
Το μεγαλείο πηγάζει από την απώλεια.
Κάποτε θα το καταλάβεις. Να είσαι αυστηρός κριτής.
- Κάποτε θα γίνω βασιλιάς σαν εσύ, πατέρα. - Μην βιάζεσαι μικρέ.
Τα διακινδυνεύεις όλα.
Ο πατέρας μου, με έριξε στην μάχη πριν μάθω να πολεμάω.
Όταν σκότωσα για πρώτη φορά άνθρωπο μου είπε:
Τώρα ξέρεις...
Τον μίσησα τότε, αλλά τώρα τον καταλαβαίνω.
Ο βασιλιάς δεν γεννιέται, γίνεται.
Μέσα από ατσάλι και κακουχίες.
Ο βασιλιάς πρέπει να ξέρει πως να πληγώνει αυτούς που αγαπά.
Απαιτεί μοναξιά. Ρώτα τον ηρακλή, ρώτα όποιον θες απ'αυτούς.
Το πεπρωμένο είναι σκληρό.
Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι πολύ δυνατός ή όμορφος,
χωρίς να καταστραφεί, χωρίς να ξεπέσει.
Γελάς όταν είσαι ψηλά,
αλλά ότι έφτιαξες με κόπο, καταστρέφονται,
και φτάνει το τέλος που στα παίρνει όλα.
Είμαστε σκλάβοι του πεπρωμένου.
8 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
Έγκυος τόσο σύντομα; Η παλιο πόρνη!
Θα την παντευτεί την Άνοιξη, στην γιορτή του Διόνυσου.
Και όταν γεννηθεί το πρώτο της παιδί, ο καλός θείος της, ο Άτταλος,
θα πείσει τον Φίλιππο να το χρήσει διάδοχο του, και αυτόν κηδεμόνα του.
Και εσύ... θα σε στείλουν σε μια επικίνδυνη αποστολή,
εναντίον κάποιας βάρβαρης βόρειας φυλής,
για να πεθάνεις σε άλλη μια ανούσια μάχη για τα κοπάδια.
Και εγώ, ως έκπτωτη βασίλισσα θα θανωτωθώ, μαζί με την αδερφή σου
και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας μας.
Μερικές φορές, εύχομαι να μπορούσες να δεις το φως.
Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν παίρνει τίποτα που σου ανήκει.
Η μόνη λύση είναι να ανταποδώσουμε. Παντρέψου μια μακεδονίτισσα, τώρα.
Κάνε ένα παιδί, γαλαζοαίματο, σαν αυτούς και όχι σαν εμένα...
και δεν θα έχει άλλη επιλογή απ'το να σε χρίσει βασιλιά.
Υπάρχει η Κιννάνη. Η Κιννάνη είναι τέλεια.
Αλλά το γουρούνι ο πατέρας σου, δεν ήθελε...
Μην μιλάς έτσι για τον πατέρα μου. Με ακούς;
Έχεις δίκιο. Συγχώρεσε με.
Μια μάνα αγαπάει υπερβολικά.
Δεν μιλάμε πια τα βράδια.
Εύχομαι, να περνούσαμε περισσότερο χρόνο μαζί.
Όπως παλαιότερα, όταν ήσουν το πιο γλυκό αγοράκι.
Ποτέ δεν θα υπάρξει χρόνος μητέρα. Από μικρός ανατράφηκα
για να γίνω ο καλύτερος. Δύσμοιρο παιδί μου,
Σαν τον Αχιλλέα, καταραμένος λόγω του μεγαλείου του.
Δεν πρέπει να μπερδεύεις τα αισθήματα σου με τα καθήκοντα σου.
Ο βασιλιάς πρέπει να θυσιάζεται για τον λαό του.
Ξέρω... Κλείνεις τα 19 αυτό το καλοκαίρι, και τα κορίτσια λένε ότι τα αποφεύγεις,
Λένε ότι σ'αρέσει περισσότερο ο Ηφαιστίωνας. Καταλαβαίνω, είναι φυσιολογικό για έναν νεό.
Αν όμως πας στην Ασία χωρίς να αφήσεις διάδοχο, ρισκάρεις τα πάντα.
Ο Ηφαιστίωνας με αγαπάει γι'αυτό που είμαι και οχι για τον τιτλο μου.
Σ'αγαπάει; Σ'αγαπάει;
Για το όνομα του Διόνυσου, κατάλαβε πως σκέφτεται ο Φίλιππος.
Για το καλό σου. Η ζωή σου εξαρτάται από αυτό.
Οι κατάσκοποι του έχουν εισχωρήσει στον πιο στενό σου... Σταμάτα!
Είμαι ο μόνος άξιος γιος του. Τρελλή γυναίκα.
Ποτέ δεν θα με έβλαπτε. Και αν η Ευριδίκη έκανε άλλον γιο,
Θα έπρεπε να γίνει 20 χρονών μέχρι να γίνει βασιλιάς.
Ναι. Και εσύ θα ήσουν 40 χρονών. Γερασμένος και σοφός...
Έλα Αλέξανδρε, πιες για να διώξεις τις λύπες σου.
Ξεδίψασε και θα φύγει η θλίψη.
Μόνο ένα πράγμα είναι καλύτερο από την νίκη σε μια μάχη, γιε μου.
Η γεύση μια νέας γυναίκας.
Θα την βρεις πολύ πιο γλυκειά.
Αλέξανδρε, βρήκα την ιδανική κοπέλα για σένα.
- Πως σε λένε; - Αντιγόνη.
- Σ'αγαπάω μικρέ μου. - Και εγώ σε αγαπάω Κλείτε.
- Δεν προτιμάς να κάτσεις Κλείτε; - Θα κοιμηθώ με τον φίλο μου, Ηφαιστίωνα.
Πρόποση. Μια πρόποση!
Πίνω στους νέους φίλους μας, και στην νέα μας ένωση.
Μακεδονία και Ελλάδα.
Μεγαλειώδες βασίλειο.
Και στον Φίλιππο, τον βασιλιά μας.
Χωρίς αυτόν η ένωση μας θα ήταν αδύνατη.
Έλα Άτταλε, καταναλώνεις τον αέρα της αίθουσας.
Τέλος, πίνω στον γάμο του βασιλιά με την ανηψιά μου, την Ευριδίκη.
Μια μακεδονίτισσα βασίλισσα για την οποία μπορούμε να υπερηφανευόμαστε.
Στον Φίλιππο και την Ευριδίκη, και στον νόμιμο γιο τους.
Γιε της σκύλας!
Σταματήστε αμέσως. Σταματήστε όλοι σας!
Αυτός είναι ο γάμος μου, όχι κάποιος δημόσια συγκέντρωση.
Ζήτα συγνώμη απ'τον Δία, πριν με ατιμάσεις.
Προτιμάς αυτόν που αποκάλεσε την μάνα μου πόρνη, και εμένα μπάσταρδο.
- Και μετά λες ότι σε ατιμάζω εγώ; - Μιλάς σαν την μάνα σου.
Ο Άτταλος ανήκει πλέον στην οικογένεια, όπως και εσύ.
Τότε να διαλέγεις πιο προσεχτικά τους συγγενείς σου.
Περιμένεις να ανεχτώ να σε βλέπω να ντροπιάζεσαι;
- Με προσέβαλλες! - Σε προσέβαλλα;
Εγώ δεν είμαι άξιος του θρόνου; Σκύλε, αμφισβητείς την βασίλισσα σου.
Δεν έχω κανένα λόγο να ντρέπομαι αλαζονικό βρωμόπαιδο!
Θα παντρευτώ αν το θέλω, και θα κάνω όσα παιδιά θέλω.
Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα γι'αυτό εσύ και η τρελλή μάνα σου.
Γιατί μεθυσμένε άντρα νομίζεις πως ότι κάνω ή λέω, μου το υπαγορεύει αυτή;
Γιατί ξέρω την καρδιά της. Και την βλέπω μέσα στα μάτια σου.
Τώρα όλοι ξέρουμε ότι η τρελλή μάνα σου με θέλει νεκρό.
Ονειρεύεστε και οι δύο μικρέ.
Φίλιππε, μιλάει το κρασί. Αστό για το πρωί.
Τώρα! Σε διατάζω.
Ζήτα συγνώμη απ'την οικογένεια σου!
Ζήτα συγνώμη!
Δεν είναι δική μου οικογένεια.
Καληνύχτα γέρο.
Όταν ξαναπαντρευτεί η μητέρα μου, θα σε καλέσω στον γάμο της.
Μπάσταρδε.
Θα με υπακούσεις. Έλα εδώ.
Αυτός είναι που θα σας πάει στην Περσία;
Ούτε ένα βήμα δεν μπορεί να κάνει.
Αναιδή! Σε εξορίζω μπάσταρδε.
Φύγε, δεν είσαι ευπρόσδεκτος εδώ.
Δεν είσαι γιος μου.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΑ-
Ξαφνικά, όλα άλλαξαν γι'αυτόν.
Ο πατέρας του, βασιλιάς Φίλιππος, δολοφονήθηκε.
Και ο Αλέξανδρος, 20 χρονών,
έγινε ο νέος βασιλιάς της Μακεδονίας.
Αρκετές πόλεις-κράτη, καταπάτησαν την συνθήκη που είχαν κάνει
και επαναστάτησαν εναντίον μας. Προς τέρψιν των Περσών.
Και ίσως χρηματοδοτημένες απ'το χρυσάφι τους.
Η αγάπη του Αλεξάνδρου ήταν ανυπέρβλητη.
Αλλά η προδοσία τους, του προκάλεσε τεράστιο και τρομαχτικό θυμό.
Κατέσφαξε τις δύσμοιρες πόλεις, όπως η Θήβα,
και πούλησε τους επιζώντες σαν δούλους.
Αν και συνάντησε αντίσταση, νίκησε τους Έλληνες.
Στο τέλος φέρθηκε μεγαλόψυχα στις περισσότερες πόλεις.
Ωστόσο υπήρξαν αυτές οι εξαιρέσεις, η Θήβα, η Γάζα στην Συρία,
και αργότερα η Περσέπολη, στην Περσία, και άλλες πόλεις...
τις οποίες θυμούνται αυτοί που μίσησαν τον Αλέξανδρο και το όραμα του.
Εικοσιενός χρονών, ο Αλέξανδρος εισέβαλλε στην Ασία
με ένα στρατό 40 χιλιάδων εκπαιδευμένων στρατιωτών.
Απελευθερώνοντας την μία πόλη μετά την άλλη,
κατέκτησε όλη την δυτική Ασία, μέχρι την βόρεια Αίγυπτο,
όπου και ανακήρυχθηκε Φαραώ των Αιγυπτίων.
Τον λάτρεψαν σαν θεό.
Εκεί στην Αίγυπτο, ο σεβάσμιος μάντης της Σίβα
τον ανακήρυξε γιο του Δία.
Προκάλεσε τον ίδιο τον Δαρείο σε πόλεμο,
στην καρδιά της Περσικής αυτοκρατορίας, κοντά στην Βαβυλώνα.
ΓΑΥΓΑΜΗΛΑ, ΠΕΡΣΙΑ-
Ήταν τρέλλα. 40 χιλιάδες Έλληνες εναντίον 250 χιλιάδων βαρβάρων.
Ήταν η μέρα που ο Αλέξανδρος περίμενε όλη του την ζωή.
Αλέξανδρος, ο γιος του Θεού.
Ήταν ένας μύθος φυσικά,
αλλά τουλάχιστον δεν ξεκίνησε σαν μύθος.
Το ξέρω αυτό. Ήμουν εκεί.
Είδα τα μάτια του.
Εκεί, στο κενό του περσικού στρατού, θα χτυπήσουμε την κεφαλή.
- θα σκοτώσουμε τον Δαρείο; - Οι θεοί επιτέλους τον φέρανε μπροστά μας.
Αν εγώ πεθάνω, πεθαίνει απλά ένας μακεδόνας,
αλλά οι Πέρσες είναι ανίκανοι χωρίς τις διαταγές του Δαρείου.
Εδώ θα αποκόψουμε τον λαιμό του περσικού στρατού.
Είναι τρέλλα. Ούτε στα 100 βήματα δεν θα μπορέσεις να τον πλησιάσεις.
Έχει τεράστιο στρατό Αλέξανδρε!
Φτάνει να τους κρατήσετε απ'τα αριστερά, γενναίε μου Παρμενίωνα
μαζί με τον γιο σου τον Φιλώτα, για μία-δύο ώρες αύριο.
Και εσύ ανίκητε Αντίγονε, θα αναλάβεις την κεντρική φάλαγγα.
Περδίκα,
Λεωνάτε,
Νέαρχε,
Πολυπέρχοντα,
Αν τους ανακόψετε με τις σάριζες σας, στο κέντρο,
το ιππικό τους θα με ακολουθήσει απ'τα δεξιά.
Αν ο γενναίος Κάσσανδρος παραμείνει στα αριστερά, θα δημιουργηθεί ένα κενό,
απ'όπου εγώ και το ιππικό μου, μαζί με τον ευυπόληπτο Κλείτο,
τον Πτολεμαίο και τον Ηφαιστίωνα, θα επιτεθούμε μέσα απ'αυτό το κενό.
όπου θα δώσουμε το τελειωτικό χτύπημα στο κεφάλι του Δαρείου.
Αλέξανδρε, πρέπει να τους καταστρέψουμε ολοκληρωτικά αύριο.
Αλλιώς θα μας διαλύσουν με ανταρτοπόλεμο στο μακρύ ταξίδι του γυρισμού.
Μιλάς για την πατρίδα και για υποχώρηση.
Πρέπει όμως να καταλάβεις Παρμενίωνα,
ότι η Βαβυλώνα είναι η νέα μου πατρίδα.
Αλέξανδρε, αν πρέπει να πολεμήσουμε,
ας το κάνουμε έξυπνα.
Να επιτεθούμε απόψε το βράδυ που δεν θα μας περιμένουν.
Δεν διέσχισα όλη την Ασία για να κλέψω αυτήν την νίκη, Κάσσανδρε.
Φυσικά. Είσαι πολύ έντιμος για να το κάνεις αυτό.
Σε επηρέασαν οι ιστορίες της Τροίας που έκρυβες κάτω απ'το μαξιλάρι σου.
Αλλά στον πατέρα σου, δεν άρεσε ο Όμηρος...
Σε αυτές τις χώρες, σου προσφέρουν το χέρι της πριγκίπισσας σε γάμο.
Πρωτόγνωρη τιμή για τους Έλληνες.
Αυτό δεν είναι τιμή, Παρμενίωνα. Είναι δωροδοκία.
Τις οποίες οι Έλληνες ανέχτηκαν για πολύ καιρό.
Ξεχνάς ότι ο δολοφόνος του πατέρα μου βρίσκεται απέναντι μας;
Δεν είμαστε σίγουροι ότι το περσικό χρυσάφι ευθύνεται για την δολοφονία.
Παρμενίωνα, ξέρεις ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
Ο πατέρας σου σε δίδαξε να μην υποτάσσεις την λογική στο πάθος.
Σε εκλιπαρώ, ανασυντάξου!
Περίμενε στις ακτές μέχρι να έρθουν ενισχύσεις.
Θα το έκανα... αν ήμουν ο Παρμενίωνας.
Αλλά είμαι ο Αλέξανδρος.
Όπως η γη έχει ένα ήλιο, έτσι και η Ασία θα έχει έναν βασιλιά!
Και αν ο Δαρείος δεν είναι ένας δειλός,
που κρύβεται πίσω απ'τον στρατό του, θα έρθει να με συναντήσει αύριο.
Και όταν υποκλιθεί στην Ελλάδα,
ο Αλέξανδρος θα είναι ελεήμων.
Είναι αγύριστο κεφάλι, Παρμενίωνα.
Χαλαρώστε απόψε,
γιατί αύριο θα δειπνήσουμε στον Άδη.
Σε ποιον προσεύχεσαι;
Στον Φόβο.
Στον Φόβο;
Κακός οιωνός.
Το ίδιο ισχύει και για τον Δαρρείο.
Πιστεύω ότι ο φόβος του θανάτου καθοδηγεί τους άνδρες, Ηφαιστίωνα.
Αυτό δεν μας το μάθανε στο σχολείο.
Είναι η αιτία όλων των συμβάντων.
- Λοιπόν, παντοδύναμε Κρατερέ! - Μεγαλειότατε.
- Είσαι έτοιμος για αύριο; - Και πολύ το καθυστερήσαμε...
Αλλά οι άντρες φοβούνται.
Καλό αυτό! Ο φόβος κάνει τους άντρες να πολεμούν καλύτερα.
Να έχεις τους άντρες σου σε εγρήγορση, αλλά απόψε να ξεκουραστούν.
Μην ανησυχείς στρατηγέ μου, κοιμάμαι με τα μάτια ανοιχτά. Ναι, φοβάται μην τον ληστέψουν.
Από αύριο θα περιφερόμαστε, μέχρι να στεφθούμε βασιλιάδες. Είμαστε μαζί σου μεγαλειότατε.
Το χώμα θα ποτίσει με Πέρσικο αίμα.
Πάντα πίστευα ότι αυτό είναι υπεράνω των δυνάμεων μας.
Αυτό έλεγε και ο Πάτροκλος στον Αχιλλέα, όταν πολεμούσαν δίπλα-δίπλα στην Τροία.
Ο Πάτροκλος πέθανε πρώτος.
Αν πεθάνεις εσύ Ηφαιστίωνα, ακόμα και αν η Μακεδονία χάσει τον βασιλιά της,
θα πάρω εκδίκηση για σένα.
Και θα σε ακολουθήσω κάτω στον Άδη.
Και εγώ θα κάνω το ίδιο.
Αύριο, όταν ξεκινήσει η μάχη, ο καθένας θα είναι μόνος του.
Τότε ίσως...
...αυτός να είναι ο τελευταίος αποχαιρετισμός, Αλέξανδρε μου.
Μην φοβάσαι Ηφαιστίωνα.
Ακόμα στην αρχή είμαστε.
Το αίμα κάνει τον κόσμο να γυρίζει.
Το αίμα, κάνει την βροχή να πέφτει.
Το αίμα κάνει την γη να μεγαλώνει.
Μέσα στο αίμα, όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν.
Το αίμα είναι η τροφή των υποχθόνιων θεών.
Νεοπτόλεμε,
σε θυμάμαι σε προηγούμενες μάχες. Ήσουν γίγαντας.
Σήμερα, πως θα πολεμήσεις;
Αθηναίε Δέξιππε, πόσο μακριά πεταξες τον αντίπαλο σου στους Ολυμπιακούς αγώνες;
Θα κάνεις το ίδιο με το ακόντιο σου;
Αναξίμανδρε, γιε του Μενάνδρου, γενναίου στρατιώτη του πατέρα μου,
ακόμα θρηνώ τον αδερφο σου Ανταίο, που πέθανε γενναία στην Αλικαρνασσό.
Προέρχεσαι από τιμημένη οικογένεια.
Πολέμησε γι'αυτούς σήμερα.
Όλοι εσείς, τιμήσατε την πατρίδα σας και τους προγόνους σας.
Και τώρα φτάσαμε σε αυτό το μακρινό τόπο,
που απέναντι από έμας, ο Δαρείος κατάφερε επιτέλους...
να συγκεντρώσει ένα μεγάλο στρατό.
Ρωτήστε τους εαυτούς σας, ποιος είναι αυτός ο μεγάλος βασιλιάς,
που πληρώνει δολοφόνους με χρυσά νομίσματα
για να δολοφονήσουν τον πατέρα μου, τον βασιλιά μας, με τον πιο δειλό τρόπο;
Ποιος είναι αυτός ο βασιλιάς Δαρείος, που στέλνει τους άλλους να πολεμήσουν γι'αυτόν;
Δεν είναι τίποτα παραπάνω από βασιλιάς του αέρα.
Άυτοί οι άνδρες δεν πολεμούν για τα σπίτια τους.
Πολεμούν γιατί αυτός ο βασιλιάς τους λέει ότι έτσι πρέπει.
Και αν πολεμήσουν, δεν θα μπορέσουν να σας μοιάσουν.
Εμείς δεν ήρθαμε εδώ σαν σκλάβοι.
Είμαστε εδώ σήμερα, σαν Μακεδόνες ελεύθεροι άνδρες!
Κάποιοι από εσάς,
ίσως και εγώ ο ίδιος,
δεν θα ζήσουμε για να δούμε το ηλιοβασίλεμα, πίσω από αυτά τα βουνά.
Σας λέω αυτό που ξέρει κάθε πολεμιστής απ'την αρχή του χρόνου:
Νικήστε τον φόβο σας,
και σας υπόσχομαι ότι θα νικήσετε τον θάνατο.
Όταν θα σας ρωτάνε θα τους λέτε:
Ήμουν εκεί, εκείνη την μέρα στα Γαυγάμηλα!
Για την ελευθερία,
και την δόξα,
της Ελλάδας!
Δία μείνε μαζί μας!
Λύσσανδρε, πάμε!
- Που πηγαίνει; - Δεν ξέρω μεγαλειότατε.
Να τον προσέχεις.
Λύκειε, ξεκίνα.
Έκανε λάθος Βαρδάκη.
Ναι βασιλιά μου.
Επιταχύνετε τον ρυθμό σας.
Ετοιμαστείτε να αποκρούσετε άρματα.
Λύσσανδρε, προχώρα!
Αλλάξτε πορεία, τώρα!
- Πατέρα, πρέπει να οπισθοχωρίσουμε τώρα. - Όχι.
Πρέπει να μείνουμε εδώ, να φτιάξουμε χώρο για τον Αλέξανδρο.
Καλπάστε Μακεδόνες, καλπάστε!
Ορμήξτε από το κενό.
Φιλώτα!
Πήγαινε βρες τον Αλέξανδρο και ζήτα βοήθεια.
Αν δεν σε ακούσει, τότε ζήσε και πάρε εκδίκηση για αυτήν την προδοσία.
Πρόσεξε την ζωή σου, γιατί μετά θα μας είσαι άχρηστος.
Δαρείε!
Μπορούμε να τον προφτάσουμε πριν βραδιάσει.
Στα άλογα.
Αλέξανδρε, Αλέξανδρε!
Ο πατέρας μου χάνει. Έσπασαν την αριστερή φάλαγγα.
Ο Παρμενίωνας κατέρρευσε.
Αν τους κυνηγήσεις, ρισκάρεις να χάσεις τον στρατό σου εδώ.
Ναι, αν όμως τον πιάσουμε θα κερδίσουμε μια αυτοκρατορία.
Πήγαινε και στην άκρη της γης δειλέ! Ποτέ δεν θα είσαι αρκετά μακριά.
Στον Παρμενίωνα!
- Μεγαλειότατε... - Ήσουν πολύ γενναίος.
Πως να σε αποκαλώ;
Γλαύκο βασιλιά μου.
- Που είναι η οικογένεια σου; - Στην Βέροια.
Άσε το σώμα σου να χαλαρώσει.